Delinmiş gönlümün
sandalı
Parçalanmış su alıyor
denizde
Boğulmak üzereyim
Savrulurken dalgaların sarhoşluğunda bir o yana bir bu
yana
Sokaklarda oyunlarda sobelenen
bir oyuncu gibi sobelendim bir anda
Karanlık sulara batık
çıkarken
Uzandı semada sanki
Rahmandan bir el
Aldı çekti bıraktı
sahil kenarına son nefeste
Kan ter içinde iken
Sobelenirken Rahmanın Rahmeti
ile olmak varmış
Görünmenin bulunmanın
anlamı sobelenmek ne güzelmiş
Eşkıya gibi beni bir
anda ümitsizliğe götüren anlamsız düşüncelerimin fırtınasında aldı
Sakin huzurlu sahil
kenarına bıraktı
Sanki gökyüzü sahil
bana gülümsüyordu
Örselenmiş yalnızlığımın
bakışları huzurla doldu
Gam silinirken gönlümde
yüce Rahmanın yardımıyla
Kısacık ömrümün tenine Yüceler
yücesi Rahman dokundu o anda
Benden sonra peşimden
gelmeyecek olan
Şeytanın esiri olmuş
gönlüm ruhum düşüncelerim
Artık benimle beraber
gelecekti
Artık yüce Rahmanla birlikteydi
Bulmuştu varacağı
limanı
Hayal değilmiş bu hayat
anladım
İzledim biraz önce
çaresiz kalan beni
O ben değil içimdeki düşüncelerimi
esir alan şeytandı nefsimdi
Şimdi Yüce Allah’a
teslimiyetle çaresiz değilim artık
İçimde açan felaketin
kırgın çiçekleri soldu
Felaketi önleyen Yüce
Allah diye zikreden ümitlerinin çiçekleri açtı
Tıpkı cennet kokan
cennet kadar güzel olan
Habersizce çekip gitti
korku tellallığı yapan şeytana ait kelimeler
Her gece düşlerimi
kanatan yalnızlığın paslı hançeri yok artık düşüncelerimin kovuğunda
Saklı değil artık küçülmelerim
isyanla bakan kara gözlerimdeki korkularım
Bir anda silindi
Bir kuşun sessizlikte
sessizce uçuşu gibi kayboldular
Bırakıp gitmelerimin
utancı suratıma attığı tokatlar ile şimdi o utancımı yaşarken
Bırakıp gitmeler kahrolmak
için kaçmakmış anladım köreltti Rabbim bırakıp gitmelerimi
Bir namazlık nefesim
Beni soğuk teniyle
taşıyacak musalla taşı arasında yaşamakmış hayatı
Kendim için değil
Toplumun refahı huzuru
içinmiş bu gönül
Bu düşünceler fikirler
içinmiş bu can
Mehmet Aluç©-Kul Mehmet
