Hasretinle Anılar Elimde Kaldı

                               Hasretinle Anılar Elimde Kaldı




http://www.edebiyatevi.com/yazi/175284_hasretinle-anilar-elimde-kaldi.html

Vatanımla Bayrağım

Vatanımla Bayrağım

Ey bayrağım

Dalgalandığın her yerde şehidimin cennet kokusu var

Ecdadın nurdan bakışı var

Bıraktığı yarınların koşuşumuz var

Bıraktığı gerideki yetimlerin

Gözyaşları var yarınları var

Nur nur parıldar üzerinde

Gölgende şehitlerimin cennet mekân mezarları var

Cennet kokan Nur Resul kokan

Bir yanda şehitlerimiz

Bir yanda bizler varız gölgen altında

Üstünde yamacında sağında solunda kâinat

Seni vatanla teslim etmeyeceğiz bu değil ki inat

Gönüldeki imanın ecdadın emanetine sahip çıkmak istinat

Şehitler göğsümüze imanımıza seni vatanı eyledi perçin

Kim alır seni elimizde bu nefreti ile için için

Hazırız bizler seni vermemek için ölmek için

Ey hainle sizle bu faslı geçin

Kendinize gidin kalacağınız bir vatan bayrak seçin

Sizi kabul edecek olan varsa gidin

Orayı da nefretinizle talan edin

Bu mukaddes vatan bayrağıyla değil bize yük

Hamal olsak ta gönlümüzde yeri büyük

Bizler hamalız sizler ise mal

Taşıyamayız siz malları sırtımızda vatan üzerinde

Mukaddes bayrağın gölgesinde

Ecdat yatarken gölgende gezerken kıyında

Gönül dostları ile beraber nur dalgalanışında

Çekerken Tekbir Allah bir derken Çanakkale de

Düşman denize dökülürken

Mehmetçiğim Ulubatlı Hasan Hasan emmi diğerleri

Şehadet şerbetini içerken teslim etti bize

Hain getirir mi bize dize

Ne söyleriz bu canı vermeden size

Teslim edilmez göz göre göre

Al bayrağım

Ak bayrağım

Şehidimin kanıyla rengini almış

Kokusu içine nur bakışı nakış nakış işlenmiş

Daha dün Çanakkale de Sakarya da savaşır iken

Ölümsüz şehadetle hem kendini hem vatanı

Diriltmek için koşarken şehadete cennete

Seni nasıl teslim ederiz nefret edene

Nasıl anlatırız Nur Resul ile gülümseyene

Cennet mekânda bizleri bekleyene

Ecdatla aynı hamurdan aynı çamurdan aynı imandanız

Cana can olmak için yaşayanız

Bayrak altında canlar ile yaşatanız

Ecdadı ananlardanız

Nur Resul ile varmak için koşanlardanız

Nur Kur’an Nur Resul değil mi bize kılavuz

Hepimiz bir Fatih Alpaslan yollarda yürüyen Yavuz

Kur’an Nur Resul imanla yok olmayız var oluruz

Ey hain bu vatana bayrağa dokunamazsınız size haram ederiz

Biz yüz ölür bin diriliriz

Vatan bayrak imanla birliğe yürürüz

Sizleri de cehennemin dibine süreriz

Tabi önce idam eder sonra göndeririz

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

İstinat: Dayanma, yaslanma

Hak Yöne Döndür

 

İman deryasında aç sen gözünü

İman ettikten söyle hakkın sözünü

Bu yolun cennetten gelen kokusu var

Hak yöne döndür artık durma yüzünü

 

Uyandın artık imanla daldığın gafletten

Kurtuldun imanla gönlündeki nefretten

Var artık hak sözle gez artık gönüllerden

Hak yöne döndür artık durma gönlünü

 

Gönüller ki cennetten bir mekândır köşedir

Yoksa oradaki durmasının söyle amacı nedir

Haydi, durma gönüllerin cennet olduğunu bildir

Hak yöne döndür artık durma ömrünü

 

İmanlı gönülde hak söyletir doğru sözleri

Hakikatin sözleri ile açtırır gözleri gönülleri

Buna inanmasa da inan vardır elbet birileri

Hak yöne döndür artık durma gülüşlerini

 

Doksan milyar söz söylesende bitmez kelam

Hak yolda canlara hakkı söylemeye devam

İman ile vatanda ne güzel güler cümle enam

Hak yöne döndür artık durma işlerini

 

Akıl fikir şuur imanla Gül Resule gidelim

Allah’a teslimiyet ile biz iman edenler gülelim

Nefis şeytanı zalimleri bu yolda bitirelim

Hak yöne döndür artık durma bakışlarını

 

Senin gibi ağlayan daha çok vardır

Bu dünya âlem onlara bilirsin çok dardır

İman teslimiyet bu gönüllere Rahmanla devadır

Hak yöne döndür artık durma koşuşlarını

 

Hakka manaya sırra var kalma gönülden kör

Kazandığından ihtiyacı olana ver ol bonkör

Nimetlerle Rahmana şükür et olma sakın nankör

Hak yöne döndür artık durma duruşlarını

 

Kul Mehmet’im dünya çıkarına güvenme yoktur vefası

Ahiret için toplarsan çok olur vefası olur ahirette sefası

Bir ikindi serinliğinde nefes almak değil mi dünya kapısı

Hak yöne döndür artık durma bakışlarını

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Enam: Halk

Dertler Kalbimi Sen Diye Sevdi

Dertler kalbimi sen diye sevdi

Beni alıp benden aldı götürdü

Birde baktım seni aldı karşıma getirdi

Heder olan ömrümde dertler seninle güldürdü

Ben bu halime garip bir haldir diyemem

Sen yanımda olmaz isen ey sevgili gülemem

Asık olsa da hilal kaşların terk edip gidemem

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Senin hayalini avuçlarıma aldım gözlerine daldım

Açtın gönül kapını ben içine balıklamasına atladım

Aldım seni gönlüme gönül sarayımda sakladım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Aldım ikimizi aşk denizine gülümseyerek saldım

Yüzündeki gülümsemeyi gördüm hayran kaldım

O an karşımda cennetten gelen huri var sandım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Duramadım yerimden bu canımla peşine düştüm

Kurduğum hayallerin içinde gerçek hayata küstüm

Avuçlarımı gıdıklayan seninle ben güldükçe güldüm

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Sensiz geçen ben bu ömrüme ağlar yanarım

Aşksız gönülsüz şeytana ben nasıl kanarım

Şimdi hayalimde gülümseyen sana ben bakarım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Kırık değil artık seninle gönlüm adımlarım dizlerim

Gelirsin diye hayalimdeki seni yollarda ben beklerim

Mutluluğun sarhoşluğuyla senle geçer tüm günlerim

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Keşke genlik çağım seninle mutluluğa doysaydı

Arayıp aşkı yaratan Rahman ile seninle olsaydı

Aşkı arayan gönlüm seni ararken anında bulsaydı

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Hayırsız kullar sardı etrafımı seni aramakta uzak kaldım

Onlardan kurtulmak için binlerce takla attım ben kaçtım

Seni aramakta uzak kalan gönlü ben vefasızlarla yaktım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Usandım sanma sevgili seni aramaktan bulamamaktan

Tek korkum son nefesten önce seni arayıp bulamaktan

Olsun beni sevdiğini biliyorum ben olsan da uzaklardan

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Kul Mehmet’im seni bilen ben gönlümü yollara saldım

Seni bulmadan gelirse ona bedenimdeki kapısını kapattım

Avuçlarımda sen uzanırken çimenlerin üzerinde ben kayboldum

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Gerekli

Gerekli

 

Gönül boşa istersin bu içi boş dünyayı

Sen kendini hazırla gideceğim Ukba ya

Kazan dünya içinde Ukba için sevabı

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

 

Derdin için dermanı sana bu dünya vermez

Nefis şeytan güldürmez mutluluk haz hiç vermez

Dünyada kazan durma ukba’ya gönder bitmez

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

 

Bu dünyaya sen sultan olsan seni doyurmaz

Ne kadar yaşarsan sen yaşa namazsız olmaz

Zaman içinde namaz yoksa mutlu olunmaz

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

 

Kazandığından harca fazlasını saklama

Doğru olan var iken yalan ile paklama

Doğru sözü de sakın sende yanlış anlama

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

 

Seveceksen ol mecnun ara bul sen Leylayı

Nefis şeytana uyup bulma sakın belayı

Görürsen sen ayır sen durma hemen kavgayı

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

 

Her kulun ayrı ayrı çektiği bir derdi var

Yaz ayında bakarsın yağar o başına kar

Geniş olan dünyada der aman yerim çok dar

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

 

İki kapılı handır dünya kimse eğlenmez

Bir eli yağda balda olanda hiç beğenmez

Fakiri dersen eder şükür haramı yemez

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

 

Kul Mehmet’im biter bu gittiğin uzun yollar

Toprak hazır sen bekler bak açmış sana kollar

Aç kolun canları sev sevinsin cümle canlar

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

Mehmet Aluç ©Kul Mehmet

Ukba: Ahiret

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Ayrılık Celladın Karşında

Suskunluğun azap dolu zehirli şerbetini mi içtin

Ondan mıdır gidişin bu kadar azap dolu sessiz oldu

Yüreğini esir mi etti hasret çok mu sevdin de ona koştun

Yüreğini paslı ayrılık zincirlerine bağlayarak

Seni karanlık umutsuzluk dolu mağarasına çekmesine nasıl izin verdin

Baksana yüreğin parçalanıyor

Duyuyorum feryadını sen duymadan önce

Hücrelerine dolarken ayrılığın leş kokularıyla yıkanmış kumları

Dolarken mağaranın içine nefes almakta zorlanıyorsun

Kımıldayamıyorsun

Duysana çığlık çığlığa feryadını

Ayrılık celladın karşında

Seni idam etmek için beklerken sırıtıyor

Eşkâline sığarken binlerce ayrılık hasret

Anlamsızlığın anlamsız kelimeleri elleriyle seni boğarken

Anlamsız anlamsız bakman hissetmen doğaldır tabi

Mehmet Aluç©-Kul Mehmet

Bak Yine Gönlüm Seni Andı

Benden gittin sanma sen ey güzelim

Bedenin ruhun gitti ama gönlün bende kaldı

Aldın benim gönlümü uzaklara gittin seni yine severim

Bak yine gönlüm seni andı senli hayallere daldı

Belki pişmansındır söyleyecek halin kalmamıştır

Koş gel bana halini anlat dinlerim seni

Sanma ey güzelim bende hatırın kalmamıştır

Bak yine gönlüm seni andı senli hayallere daldı

Elden ele dilden dile düşmeden gel ey güzelim

Bilirsin ben seni senden canımdan çok severim

Gelirsen sana yine masallar anlatır sevindiririm

Bak yine gönlüm seni andı senli hayallere daldı

Ta baştan hataydı beni terk ederek gitmen

Gittin ise acep çok mu zordur geriye gelmen

Sal bir haber rüzgârla geleyim çok mu zor göndermen

Bak yine gönlüm seni andı senli hayallere daldı

Sen gel de bana ırmak olur yanında akar çağlarım

Aramızda dağlar var ise ben aşkımla yıkarım

Sana ben eskisinden daha çok sever daha çok sararım

Bak yine gönlüm seni andı senli hayallere daldı

Gittin habersiz bir elveda mektubun kaldı senden

Söyle neydi bende seni böylesine memnun etmeyen

Söyleseydin yıkardım gönlümü ayaklardım gözün önünden

Bak yine gönlüm seni andı senli hayallere daldı

Benim mor sümbülüm gönlümde açan tazecik gülüm

Sensizlik çok zor inan ki yıkılsın artık bu ayrılık ölüm

Bak hakka döndü aşka döndü benim her yönüm

Bak yine gönlüm seni andı senli hayallere daldı

Kul Mehmet’im ne güzel olurdu aşkla gönlümüzün konuşması

Bende söyle yok edeyim gönlümde dilimde senin için olmayanın açıklaması

Yazıktır bu gönüllerimize bize yakışmaz böylesine gönüllerin kuruması

Bak yine gönlüm seni andı senli hayallere daldı

Mehmet Aluç© Kul Mehmet

Bir Namazlık Nefesim

Delinmiş gönlümün sandalı

Parçalanmış su alıyor denizde

Boğulmak üzereyim

Savrulurken  dalgaların sarhoşluğunda bir o yana bir bu yana

Sokaklarda oyunlarda sobelenen bir oyuncu gibi sobelendim bir anda

Karanlık sulara batık çıkarken

Uzandı semada sanki Rahmandan bir el

Aldı çekti bıraktı sahil kenarına son nefeste

Kan ter içinde iken

Sobelenirken Rahmanın Rahmeti ile olmak varmış

Görünmenin bulunmanın anlamı sobelenmek ne güzelmiş

Eşkıya gibi beni bir anda ümitsizliğe götüren anlamsız düşüncelerimin fırtınasında aldı

Sakin huzurlu sahil kenarına bıraktı

Sanki gökyüzü sahil bana gülümsüyordu

Örselenmiş yalnızlığımın bakışları huzurla doldu

Gam silinirken gönlümde yüce Rahmanın yardımıyla

Kısacık ömrümün tenine Yüceler yücesi Rahman dokundu o anda

Benden sonra peşimden gelmeyecek olan

Şeytanın esiri olmuş gönlüm ruhum düşüncelerim

Artık benimle beraber gelecekti

Artık yüce Rahmanla birlikteydi

Bulmuştu varacağı limanı

Hayal değilmiş bu hayat anladım

İzledim biraz önce çaresiz kalan beni

O ben değil içimdeki düşüncelerimi esir alan şeytandı nefsimdi

Şimdi Yüce Allah’a teslimiyetle çaresiz değilim artık

İçimde açan felaketin kırgın çiçekleri soldu

Felaketi önleyen Yüce Allah diye zikreden ümitlerinin çiçekleri açtı

Tıpkı cennet kokan cennet kadar güzel olan

Habersizce çekip gitti korku tellallığı yapan şeytana ait kelimeler

Her gece düşlerimi kanatan yalnızlığın paslı hançeri yok artık düşüncelerimin kovuğunda

Saklı değil artık küçülmelerim isyanla bakan kara gözlerimdeki korkularım

Bir anda silindi

Bir kuşun sessizlikte sessizce uçuşu gibi kayboldular

Bırakıp gitmelerimin utancı suratıma attığı tokatlar ile şimdi o utancımı yaşarken

Bırakıp gitmeler kahrolmak için kaçmakmış anladım köreltti Rabbim bırakıp gitmelerimi

Bir namazlık nefesim

Beni soğuk teniyle taşıyacak musalla taşı arasında yaşamakmış hayatı

Kendim için değil

Toplumun refahı huzuru içinmiş bu gönül

Bu düşünceler fikirler içinmiş bu can

Mehmet Aluç©-Kul Mehmet