Aşık aşka verir kıymet
Rahmandan alır güç kuvvet
Aşk yolunda harcar emek
Marifet yolda yürümekmiş
Aşık aşkıyla rüyaya dalar
Aşkı Rahman gönlüne bağlar
Eline saz alır söyle çalar
Marifet yolda yürümekmiş
Aşık aşkını gönlüne alır
Aşkını gören şaşırır kalır
Sevdiğini gören aşık bayılır
Marifet yolda yürümekmiş
Aşık der Rabbim canım alırsa
Ya aşkım içinde toprakta kalırsa
Rahman toprakta bırakmaz ecel varırsa
Marifet yolda yürümekmiş
Aşk toprak için yaratılmadı
Can içinde can için yaratıldı
Ceset ölür can ruh canlı kalır
Marifet yolda yürümekmiş
Aşığa biraz sözle saz gerek
Sanmayın çalınca der bitirek
Daha gönül yok mu der yanına gidek
Marifet yolda yürümekmiş
Aşık der yârim sesimi duysa
Varıp koşsa hep benimle olsa
O narin bedeni gülüşüyle kalsa
Marifet yolda yürümekmiş
Aşıklar olur elbet yiğit
Elbet gelir ahir vakit
İmanla aşkla can verir koç yiğit
Marifet yolda yürümekmiş
Aşık sazla sözle gönlü avutur
Sanmayın çalarken kendini unutur
Cümle gönülleri o an gezer durur
Marifet yolda yürümekmiş
Kul Mehmet’im haydi sende yürü
Aşkın nuruyla bu bedeni bürü
Aşk yalnız gelir gelmez sürü sürü
Marifet yolda yürümekmiş
Mehmet Aluç®-Kul Mehmet
